Rozdział 8

 *

Często na­wet nie wiesz jak bar­dzo ko­muś na to­bie za­leży. Jest przy­jaźń, ale oka­zuje się, że to było coś więcej... 

*

Dzień jak każdy inny. Przynajmniej tak mogłoby się wydawać. Chłopaki z drużyny przyszli na trening jak zawsze radośni. Towarzyszył im również Wojtek który został przez wszystkich bardzo miło przywitany. Marco Reus był szczęśliwy podwójnie: cieszył się na myśl o spotkaniu z kumplami ale i z udanego wieczoru dnia poprzedniego. Lewandowski już tak nie tryskał radością, a powód był znany: Weronika, a Mario? Wszyscy byli zaskoczeni jego kiepskim samopoczuciem. Nikt nigdy nie widział chłopaka tak przygnębionego. Ciągle gdzieś znikał lub rozmawiał z trenerem, który również był zdenerwowany. Po godzinnym treningu wszyscy udali się do szatni by się przebrać, a gdy już mieli wychodzić zostali zatrzymani przez swojego mentora, który poprosił ich o pozostanie na krótki moment. Mężczyzna stanął na środku a obok niego niczym pies, stanął Mario Goetze ze spuszczoną głową. Wszyscy zaczęli się domyślać że coś jest nie tak, ale nie spodziewali się tego czego za chwilę usłyszeli.
- Jesteśmy jak rodzina- zaczął trener który nie potrafił przejść do rzeczy- Wszyscy jesteście traktowani równo. Los piłkarza nie jest łatwy, wiąże się to z przenosinami i tak jest w tym przypadku. Wiem że ciężko będzie się wam pogodzić z tą wiadomością, ale mam nadzieję że zrozumiecie i pomożecie Mario w jego przenosinach do... do..- Klopp nie mógł z siebie tego wydusić- Przenosinach do Bayernu Monachium- oznajmił po czym usiadł a dwudziestoletni mężczyzna w końcu spojrzał na kolegów. Wszyscy oniemieli i mysleli że to tylko głupi żart.
- Posłuchajcie mnie...- zaczął ale jego najlepszy przyjaciel nie pozwolił mu dokończyć
- Ty perfidny zdrajco!!!- wykrzyczał i wyszedł na korytarz
- Reus ! Stój!- brunet zawołał i pobiegł za nim- Pozwól mi to wytłumaczyć
- Co chcesz tłumaczyć?! Jak mogłeś zrobić coś takiego? Nam, trenerowi, fanom i MI? Dopiero mówiłeś że się nigdzie nie ruszasz a teraz... Bayern?! Co dają ci więcej kasy czy co ? Bo nie rozumiem!
- Wiesz że nie chodzi o pieniądze. To dla mnie szansa, ogromna. Praca z Guardiolą, mogę się od niego tyle nauczyć
- Guardiola, tak? A Klopp? Dzięki niemu jesteś tak dobry, on cię wszystkiego nauczył, on cię wychował.
- Marco, Mario ma rację, od niego więcej się nauczy niż od starego zgreda- odparł trener starając się uśmiechać ale mu to nie wychodziło
- Wiesz co, myslałem że jesteś inny. Znamy się tyle lat a ty robisz mi coś takiego! Jeszcze rok temu sam odmówiłem Bayernowi bo chciałem grać z tobą, chciałem być częścią BVB, a ty nawet łaskawie nie zapytałeś co ja o tym myślę! To koniec naszej przyajaźni. Koniec Goetzeus!- powiedział blondyn i wybiegł ze stadionu wściekły i rozczarowany zachowaniem swojego już byłego najlepszego przyjaciela...

*

Większość dnia poświęciłam na zakupy z Ewą i Agatą. Brakowało mi ich towarzystwa. Dobrze się dogadujemy mimo różnicy wieku. Potrzebowałam obecności kobiet w swoim otoczeniu, bo ostatnie mieśiące spedzałam w otoczeniu mężczyzn. Wracając natknęłyśmy się na narzeczoną Roberta. Nie ma co ukrywać: nie przepadamy za sobą. Agata jednak pewna obecności napastnika Borussi Dortmund w jej i Kuby domu postanowiła zaprosić młodą kobietę do siebie. Ta bez wahania zgodziła się, zapewne nie chciała pozostawiać swojego narzeczonego bez " opieki ". Gdy wróciłyśmy do domu zastałyśmy rzadki obrazek. Kuba, Łukasz, Robert i Wojtek siedzieli w salonie pijąc piwo i nic prawie nie mówiąc. Podeszłam do każdego z nich całując w policzek, oczywiście nie Lewego. Przysiadłam się do Błaszczykowskiego, tylko on wyglądał na w miarę żywego
- Kubuś, co jest?- zapytałam i oparłam głowę o jego ramię
- Widzisz, straciliśmy najlepszego przyjaciela, Mario odchodzi do Bayernu- zaskoczyły mnie jego słowa. Nie znałam go zbyt dobrze, ale wydawał mi się taki oddany klubowi, ale jednak pozory mylą.
- A Marco jak to przyjął?- widziałam jak Lewandowski momentalnie na mnie spojrzał z zazdrością, że tak martwię się o jego kumpla z drużyny.
- Kiepsko, strasznie się wkurzył, był wściekły jak nigdy. Wybiegł ze stadionu i gdzieś pojechał. Dzwoniliśmy do niego ale ma wyłączony telefon. Boimy się że może zrobić coś głupiego.- mówił kapitan polskiej reprezentacji popijając " napój Bogów ", jak to mówił Wojtuś. Teraz to i ja zaczęłam się bardziej o niego martwić. Nie zamierzałam tak tego zostawiać i poprosiłam o numer do Goetze. Łukasz od razu mi go dał a ja zadzwoniłam. Chłopak nie miał już kontaktu z Reusem i też się o niego martwił. Powiedział że domysla się gdzie on może być. Po krótkiej wymianie zdań postanowiliśmy się spotkać i coś razem wymyślić. Nie chciał jednak przyjeżdzać do Błaszczykowskich więc miał mnie odebrać spod domu a potem mieliśmy coś wykombinować. Wzięłam bluzę i wyszłam na dwór. Mario przyjechał dość szybko i pojechaliśmy do klubu. Chłopak mniemał że tam właśnie przebywa jego kolega.
- To wy chodzicie do takich miejsc?- zapytałam gdy przepychaliśmy się przez tłum ludzi, głównie roznegliżowane panienki
- Wiesz, jesteśmy facetami, mamy swoje potrzeby i ...- odparł uśmiechając sie przyjacielsko
- Nie kończ- powiedziałam trochę wzburzona jego odpowiedzią. Zauważyłam blondyna zabawiającego się z młodymi dziewczynami które wypinały się przed nim, ale oczywiście że jemu to nie przeszkadzało. Poczułam zazdrość, miałam ochotę podejść i dać mu w twarz, ale za co? Przecież między nami nic nie ma...
- Wera! Słońce ty moje !- zawołał Marco gdy pojawiłam się obok niego. Uwolnił się od towarzystwa nowych koleżaneczek i przyszedł mnie uściskać.- A ten zdrajca co tu robi?
- Przyjechał pomóc mi cię stąd zabrać. Jesteś kompletnie pijany
- Nie jestem pijany ! No może trochę i nie zamierzam się stąd ruszać, i coś ci powiem. Nie zadawaj się z nim bo będziesz żałować!- powiedział opierając się o mnie bo o swoich siłach na pewno by nie dał rady. Mario puścił to mimo uszu.- Przyjechałaś po mnie, czemu?
- Bo się martwiłam o ciebie kretynie !- powiedziałam a on coraz bardziej zbliżał się do mnie
- Czyli ci  tak troszkę na mnie zależy. Muszę ci coś powiedzieć, coś czego chyba bym nie powiedział na trzeźwo.- powiedział patrząc mi w oczy i uroczo się usmiechając- Zakochałem się w tobie ślicznotko. Zatracam się w tobie. Pragnę cię mieć tylko dla siebie i nie chce się z nikim tobą dzielić, ani z Wojtkiem ani z Lewym. Z nikim. Weronika, kocham cię- postanowiłam na to nie reagować, jest pijany i nie wie co mówi.
- Chodź, jedziemy odwieźć cię do domu
- Ale ja nie chcę zostać sam, boję się
- Wariacie, zostanę z tobą.- zaśmiałam się i wzięłam go pod rękę. Zareagował jak zawsze bardzo radośnie, ukazując to kolejnym buziakiem w policzek. Wyprowadziliśmy go z klubu i pojechaliśmy do jego mieszkania...

*

Weronika jak wyszła trzy godziny temu tak do tej pory nie wróciła. Nie jest sama bo pojechała z Mario, ale i tak się o nią martwię. Wojtek widocznie nie bo od kilku minut z kimś ostro esemesuje, świetnie się przy tym bawiąc. Byłem ciekawy kto tak rozwesela Wojtka więc go o to zapytałem.

- Co się tak szczerzysz do tego telefonu?

- Piszę z Werką

- I co napisała?- byłem bardzo dociekliwy

- A nic. Razem z Mario znaleźli Reusa i że nie wraca na noc, bo Marco potrzebuje osobistej opieki- odparł śmiejąc się pod nosem.

- Jak to osobistej opieki?- zadawałem kolejne pytania

- Lewy a jak myślisz? Mam tylko nadzieję ze nie zostanę wujkiem- zaśmiał się i chwycił kufel piwa. Zrobiłem to samo. Wziąłem duży łyk i wyszedłem z domu zastawiając ich tam wszystkich samych...

*

ach ten Lewy... zobaczymy jak to będzie z nim i Werką ;))

zapraszam na pierwszy rozdział http://love-you-so-much-ever.blogspot.com/2013/05/i-powrot.html 

czekam na komentarze ;)